Het enorme gat tussen Electric Pop en Tour De France Soundtracks (17 jaar) was deels te weten aan een andere grote passie van bandleider Ralf Hütter: het wielrennen. Een plaat om die liefde gestalte te geven was dus een logische stap, waar veel fans in 2003 met spanning naar uitkeken. Natuurlijk vanwege het feit dat er überhaupt nieuw materiaal verscheen, maar vooral ook om te horen hoe de groep zich staande zou houden te midden van de vele acts die door hen geïnspireerd de evolutie van elektronische muziek in de tussentijd verder op weg hadden geholpen.
Logischerwijs was er op dat moment voor Kraftwerk minder onontgonnen gebied te verkennen, maar desalniettemin bleek Tour De France Soundtracks een sterk album met alle eisen die een goede Kraftwerk-plaat stelt. Dat had deels te maken met het voorwerk dat in 1983 al gedaan was met de single Tour De France en waar vanuit de rest van de plaat veel later werd geschreven. De oude formules vonden zo hun uitwerking in moderne technieken en zo bleek ook het veel subtielere moderne jasje de band te passen.
De soepel pulserende technobeats van Prologue en Tour De France Étape 1, 2 en 3 geven de plaat een vlotte en daarmee wat onwennige start, maar in nummers als Vitamin en Aéro Dynamik is al weer veel meer van de oude Kraftwerk te horen. Die balans wordt na het eind van de plaat steeds beter, met een grootse finish voor de klassieker Tour De France zelf. De plaat bewijst dat de groep het na al die jaren nog steeds heeft en doet weer voorzichtig hopen op die al jaren in de lucht hangende volgende plaat, die in 2010 dan eindelijk zou moeten verschijnen.
Aanvullende info:
Label: EMI
Speelduur: 55:57 minuten
Website: www.kraftwerk.com
Deze recensie verscheen eerder op Muziek.nl
Bands genoeg die hun platen aan onbegrijpelijke thema’s hangen en de grootste onzin uit de kast halen om dat concept vervolgens vorm te geven. Nee, dan Kraftwerk, die op hun in 1981 verschenen Computer World doodleuk zingen over computers, rekenmachientjes en getallen. Waar andere bands dit soort thematiek juist aangrijpen om een gebrek aan diepgang te verbergen, weet Kraftwerk ook op deze plaat met ogenschijnlijk simpele onderwerpen grootste composities te creëren.
Een kwaliteit die ook Chris Martin van Coldplay waardeerde en hem er toe bracht om de melodie van Computer Love letterlijk te gebruiken voor hun hit Talk. Op Computer World vormt het nummer het melancholische hart van de plaat, waarin voorzichtig plek is voor menselijke gevoelens en warme klanken. Een mooi contrast met de mechanische en statische dynamiek van tracks als Numbers en Home Computer.
Een ander opvallend aspect van het album is het uiteenlopende gebruik van drumcomputers. Waar Kraftwerk het eerder nog veel hield bij kale, droge beats, worden de ritmes op Computer World steeds meer aangekleed met sub-bassen, vlijmscherpe hi-hats en synthloops die daar met perfectie omheen wervelen. De remaster is hier wat minder geslaagd, want hoewel het album bekend staat als één van Kraftwerks meer “soulvollere” platen, klink Computer World in deze nieuwe versie soms wat killer en afstandelijker.
Aanvullende info:
Label: EMI
Speelduur: 34:49 minuten
Website: www.kraftwerk.com
Deze recensie verscheen eerder op Muziek.nl
Als er een hitalbum van Kraftwerk moet worden aangewezen, dan is The Man-Machine uit 1978 een hele geschikte kandidaat. Weliswaar haalde het album minder hoge noteringen dan het vier jaar daarvoor verschenen Autobahn, maar het leverde de Duitsers wel hun eerste nummer 1 hit op. Daarnaast is de plaat aan de relatief korte kant en wordt die beperkte tijd erg effectief gebruikt. De nummers zijn scherp, to the point en in hun compacte benadering zelfs catchy te noemen.
Met The Model haalde Kraftwerk die eerste hit, in de Groot Brittannië nog wel. Het nummer is goed beschouwd een popliedje in de meest traditionele zin maar werd door Kraftwerks unieke geluid toch vervormd tot een volstrekt nieuwe benadering van dat concept. En op die manier bieden ook Robots, Spacelab en Metropolis momenten van haast angstaanjagende absurditeit en tegelijkertijd authentieke melodieën die klinken als het meest harmonieuze dat je ooit hoorde.
Van alle heruitgaven is het proces van remastering op The Man-Machine misschien nog wel het meest geslaagd. Je hoeft geen audiofiele neuroot te zijn om te horen dat de minutieus samengestelde klanken op deze nieuwste editie nog levendiger klinken. De balans tussen ijskoude synths en zachtjes gloeiende bassen is perfect en maken van The Man-Machine de meest intense Kraftwerk beleving die je kunt ondergaan.
Aanvullende info:
Label: EMI
Speelduur: 36:20 minuten
Website: www.kraftwerk.com
Deze recensie verscheen eerder op Muziek.nl
